Notice: Trying to get property of non-object in /var/www/dev.cyprus.terrabook.com/wp-content/themes/terrabook/functions.php on line 381

Notice: Trying to get property of non-object in /var/www/dev.cyprus.terrabook.com/wp-content/themes/terrabook/functions.php on line 421

Λεμύθου

Η Λεμύθου είναι οικισμός νότια της Μαραθάσας, που συναντάται περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού στην ομώνυμη επαρχία της Κύπρου, 90 χιλιόμετρα από τη Λευκωσία, και κοντά στα χωριά Πρόδρομο και Πεδουλά.

Κρυμμένη μέσα σ’ ένα τραχύ περιβάλλον, στο δυτικό μέρος της οροσειράς του Τροόδους, η Λεμύθου αποτελεί ένα από τα ψηλότερα ορεινά χωριά της Μεγαλονήσου, αφού έχει πάνω από 1000 μέτρα υψόμετρο, καθώς επίσης βρέχεται κι από ρυάκι του Διάριζου ποταμού. Έχοντας διαιρεθεί σε πέντε συνοικισμούς, η λεμεσιανή αυτή κοινότητα, συναποτελείται από την Πάνω, την Κάτω, την Έξω, την Πέρα και τη Μέσα γειτονιά, οι οποίες και συνδέονται μεταξύ τους με πλακόστρωτα μονοπάτια που περνούν κατά μήκος ενός καταπράσινου τοπίου. Έχει δροσερό κλίμα ολόχρονα, και στην ευρύτερη περιοχή, καλλιεργούνται κυρίως φρούτα, όπως τα δημοφιλή κεράσια της περιοχής, κι ορισμένα λαχανικά, ενώ η ασχολία της αμπελουργίας  τείνει να εξαφανιστεί.

Η προέλευση του ονόματός της, φαίνεται ότι προήλθε από το φυτό λεμίθι, που φυτρώνει μόνο σε άγονες τοποθεσίες, και το οποίο χρησίμευε κατά το παρελθόν στην κατασκευή των σαμαριών. Μια άλλη εκδοχή για τη σύγχρονη ονομασία της βέβαια, συνδέει τη Λεμύθου με την επωνυμία του πρώτου οικιστή της, ο οποίος ήταν γνωστός στους ντόπιους ως «Λεμίθης», (επειδή είχε λεπτά γένια που έμοιαζαν με το ομώνυμο φυτό, που φύονταν τότε σε πολλά σημεία της περιοχής).

Λέγεται ότι επί Βυζαντίου ιδρύθηκε επίσημα η Λεμύθου, χωρίς όμως αυτό να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι και σήμερα από τους ιστορικούς μελετητές. Πάντως κατά τη διάρκεια της Λουζινιανο-Ενετικής περιόδου, αποτέλεσε βασιλικό κτήμα, γεγονός που μαρτυρά τη μεσαιωνική προέλευσή της. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός φαίνεται ότι άνηκε διοικητικά στη Λεύκα. Επιπλέον, από το συγκεκριμένο χωριό κατάγονται μερικές από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Μεγαλονήσου, όπως οι ιεράρχες των Πατριαρχείων της Ανατολής, ο εμπορικός επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος Δημοσθένης Μιτσής, και οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του νησιού, η οικογένεια Λεβέντη.

Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι της Λεμύθου είναι περίπου 80 σε αριθμό, αλλά αυξάνονται κάθε Σαββατοκύριακο και στις γιορτές με την επίσκεψη πολλών απόδημων και τουριστών στην περιοχή. Οι περισσότεροι από τους ντόπιους ασχολούνται με την πώληση των φρούτων που καλλιεργούν (όπως γλυκά του κουταλιού, ροδόσταγμα, και άλλα) στην τουριστική αγορά του πάρκου του Τροόδους, ενώ η φήμη του χωριού ως ένα από τα καλύτερα κρασοχώρια του νησιού κατά το παρελθόν, φαίνεται να έχει πλέον εκλείψει, με μονάχα λίγους κατοίκους να βγάζουν τη δική τους ζιβανία και κουμανταρία. Παλιότερα επίσης, στο χωριό παράγονταν και μεγάλες ποσότητες ξηρών καρπών, καθώς και κουκούλια από μεταξοσκώληκα και μεταξωτές κλωστές.

Η κοινότητα της Λεμύθου διαθέτει αρκετά εκκλησιαστικά μνημεία. Πρώτα-πρώτα την Παναγία την Ιαματική (Αιματούσα), με το αγίασμά της, η οποία βρίσκεται δίπλα από το πρώτο δημοτικό σχολείο του χωριού, κι αποτελεί την ενορία του οικισμού. Έπειτα, ξεπροβάλλει ο ξυλόσκεπος ναός του Αγίου Θεοδώρου, ο οποίος συναντάται στην είσοδο του χωριού κι έχει οικοδομηθεί από τοπικό ηφαιστιογενές πέτρωμα. Μέσα σ’ αυτόν, έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια το Εικονοφυλάκιο Λεμύθου, μετά από τη σύμπραξη του Τμήματος Αρχαιοτήτων και την συνεισφορά του ιδρύματος Λεβέντη. Τέλος, υπάρχουν και δύο ξωκλήσια, που είναι αφιερωμένα στον Άγιο Νικόλαο και στον Άγιο Γεώργιο.

Η Εμπορική Σχολή Μιτσή, τα διάσπαρτα μνημεία ηρώων και πεσόντων, το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Λεμύθου, που στεγάζεται στο πατρικό σπίτι της οικογένειας Λεβέντη, καθώς κι ο χώρος του πολιτιστικού ομίλου Παράκεντρο, σ’ ένα διατηρητέο κτίσμα του 19ου αιώνα, αποτελούν μερικά ακόμη από τα αξιοθέατα πολιτισμού του λεμεσιανού αυτού οικισμού.

Επιπρόσθετα, η τοποθεσία της Λεμύθου συνιστά ιδανικό ορμητήριο για πεζοπορίες ή και ορειβατική ποδηλασία στα μονοπάτια της φύσης που βρίσκονται τριγύρω, και μια καλή ευκαιρία για να γνωρίσει κανείς την πλούσια πανίδα της περιοχής. Στο χωριό υπάρχει μια αγροτουριστική κατοικία προς ενοικίαση, λειτουργούν εστιατόρια κι ένα καφενείο (στα παλιά σφαγεία της κοινότητας), καθώς επίσης υπάρχει και ένα κρεοπωλείο με ντόπια εδέσματα κρεατικών.